Dzwonnice nieistniejące

Kategoria: Architektura

Dzwonnice nieistniejące, pierwsza znana dzwonnica stała w 1711 obok (drugiego) →kościoła św. Jakuba Ap. Wykonana z drewna posiadała 4 dzwony. Wizytacja z 1781 podaje, że obok (czwartego) →kościoła św. Jakuba Ap. była również drewniana dzwonnica pokryta gontami, mająca 3 dzwony, jeden wielki i 2 małe. W 1802 dzwonnica (prawdopodobnie ta sama) posiadała jeden duży dzwon i trzy mniejsze, wszystkie święcone. Opis z 1818r. podaje, że dzwonnica była pokrytą gontami, a jej boki tarcicami. Została rozebrana w 1859, ponieważ była już stara i bardzo zniszczona. Na jej miejsce wybudowano nową drewnianą, na słupach i podmurówce. Potrzebowała wówczas jeszcze obicia tarcicami i wzmocnienia wiązań żelaznymi klamrami. Przetrwała, do 1935, kiedy to postanowiono ją rozebrać z powodu swego zniszczenia stwarzała zagrożenie wywrócenia się. Pozostałe z niej drewno zostało sprzedane. [Krystian Pielacha, wg: Wizytacja 3, k. 377; Wizytacja 7, s. 179; Wizytacja 9, k. 2; Protokół wyjaśniający Fundusz Beneficjum Ryskiego z 3 marca 1818 r., APR; Inwentarz kościoła i beneficjów parafii Ryki z dnia 14 kwietnia 1859 r., APR; Korespondencja proboszcza parafii Najświętszego Zbawiciela w Rykach do Prześwietnej Kurii Biskupiej Diecezji Podlaskiej w Siedlcach z dnia 18 października 1935 r., AKDS, APwRds, sygn. Lit. R., Dział IV, Nr porz. 16, tom I]